Sinds enkele jaren is Parijs voor mij een stad met een bijzondere betekenis. Op momenten dat ik het even moeilijk heb, zet ik – hoe cliché het ook klinkt – de muziek van Yann Tiersen (van de film Amélie Poulain) op en laat ik me meevoeren naar de straten van Parijs. Het stelt me telkens opnieuw gerust en tovert gegarandeerd een glimlach op mijn gezicht. Samen met mijn twee kinderen trok ik het weekend voor kerstavond naar de stad van de lichtjes en de liefde.
DAG 3
8u
Vroeg opstaan op onze derde dag Parijs, want we moeten op tijd de bus nemen. Vandaag staat er namelijk voor mijn twee voetballiefhebbers een bezoek aan het stadion van Paris Saint-Germain op de planning. Dus na een fiks ontbijt wandelen we naar de bushalte wat verderop, om daar bus 72 te nemen. Zo gemakkelijk toch, dat openbaar vervoer in Parijs!
11u
Toch wel indrukwekkend om te zien, dat stadion. Zo midden in een wijk in Parijs, en dan plots zo’n gigantisch gebouw zien opduiken. Ongelofelijk. Zelf ben ik echt geen voetbalfanaat, maar ik ben toch onder de indruk om te zien hoe zo’n stadion eruitziet. Van de kleedkamers, de persruimte en de bekers tot het enorme voetbalplein zelf. Meer dan een uur lang lopen we rond en zie ik mijn kinderen genieten. Heerlijk!







13u
Na een busritje terug beslissen we even rustig onze tijd te nemen voor een laatste lunch in Parijs. We gaan naar het Louise Café in rue Croix des Petits-Champs, tegenover Le Café Blanc. Ook één van mijn favorieten, omwille van de lekkere gerechten, de typische Franse keuken en de gezellige sfeer en vriendelijke bediening. We nemen uitgebreid onze tijd, want pas vanavond om 19u30 nemen we de Eurostar naar huis. Omdat we nog tijd over hebben, besluiten we nog even tot aan de Jardin des Tuileries te wandelen, waar het nu extra feestelijk is met alle lichtjes en een gezellige kerstmarkt.

16u
En dan gebeurt er plots iets magisch. De voorbije maanden (of zeg maar jaren) waren niet altijd even gemakkelijk voor mij. En op moeilijke momenten zette ik vaak de muziek van Yann Tiersen op, de componist die bekend is van onder andere zijn muziek voor Amélie Poulain. Zijn muziek voerde me telkens mee naar Parijs, de plek waar ik altijd weer mijn glimlach terugvind. Al wandelend langs de Seine, op de melodie van Une Comptine d’un autre été. En dus plots, daar in de Jardin in de Tuileries, horen we dat nummer … Gespeeld door Sasha Iliushko. Ik voel meteen emoties naar boven komen en kan nauwelijks mijn tranen bedwingen. Wat een mooie manier om dit weekendje Parijs met mijn twee liefste jongens af te sluiten. Met het nummer dat mij telkens opnieuw kracht en moed gaf om verder te gaan. Want als er iets is dat ik de voorbije jaren geleerd heb, dan is het dat je altijd je glimlach kan terugvinden … Zelfs al moet je er helemaal voor naar Parijs gaan …




Geef een reactie