Deel 3 – Zondag: kunst, zon en Parijse vibes

September. Dat kan maar één ding betekenen: het is weer Maison&Objet. Sinds ik niet meer actief ben als hoofdredacteur van een woonmagazine, ben ik niet meer naar de beurs geweest. En eerlijk? Ik miste het wel! Dus bedacht ik: in september ga ik weer! Op zoek naar inspiratie en trends. En een gezonde dosis voeding om mijn passie voor interieur en decoratie met jullie te kunnen delen op mijnhartvoorlandelijk.blog! Lees in dit artikel alles over mijn drie dagen Parijs (lees hier mijn verhaal van dag 1 en dag 2).

Zondagochtend, heerlijk om nog even rustig in bed te kunnen blijven liggen voor het ontbijt beneden geserveerd wordt. Zo’n ochtenden zou ik wel elke dag willen! Na het ontbijt check ik uit, laat ik mijn bagage nog even in het hotel en vertrek ik voor een wandeling. Parijs lijkt nog maar net te ontwaken, maar de zon staat al hoog aan de hemel en warmt de straten al op. Een gewone wandeling, geen doel, alleen maar kijken naar de Parijse pareltjes die je overal ziet opduiken. Een warm gevoel komt in me op. Een gevoel van kleine gelukjes die in mijn buik en hart sprongetjes maken. Een gevoel van daar in dat moment te willen blijven, van de tijd even te laten stilstaan. En even daar te mogen blijven en mijn moment in mijn geliefde Parijs te mogen vasthouden.

Verdwijnen in het nu

Toch kan ik niet anders dan verdergaan, want om 12u heb ik een ticket geboekt voor La Bourse. Al geruime tijd wilde ik een bezoek brengen aan de creatie van Céleste Boursier-Mougenot, die tijdelijk een waterbassin heeft neergezet in de ronde ruimte van La Bourse. Op het water drijven porseleinen kommen in rondjes, lichtjes in beweging gebracht door een zachte stroming. Door de constante beweging is elk moment van deze creatie uniek. Geen enkel ogenblik is hetzelfde. Exact wat de kunstenares wilde bereiken: de bezoekers even naar het nu halen, weg van het verleden en de toekomst. De kommen botsen lichtjes tegen elkaar, waardoor ze een geluid produceren dat dankzij de open ruimte en akoestiek van het gebouw voor een muzikale droom zorgt. Je wordt als bezoeker als het ware meegezogen door het ritme van het water, het ritme van de drijvende objecten en de oneindigheid van de hemel die je boven je hoofd door de koepel heen ziet. Ik blijf wel zeker een half uur zitten en laat mijn gedachten helemaal meedrijven naar hun eigen wereldje.

Genieten tot het laatste moment

Na mijn bezoek aan de tentoonstelling heb ik honger gekregen en trek ik naar nog één van mijn favoriete plekjes in Parijs, Le Café Plume. Een rosé in een kristallen glaasje, een tartare de boeuf maison en een gezellig terras. Meer heb ik niet nodig. Ik geniet tot het laatste moment van mijn Parijse droom. Daarna wandel ik nog even tot in de Jardin des Tuileries, waar ik me op één van de groene stoelen naast de fontein installeer en geniet van het zonnetje en het kijken naar alle Parijzenaars die gretig gebruikmaken van deze zonnige zondag om samen te komen met vrienden en familie.

Parijs, wat was je geweldig! Van elke seconde heb ik genoten, van elk uitzicht, van elk bezoekje, van elk moment dat ik me even helemaal liet meevoeren in een magische droom. Merci Paris, merci ma belle!