Twee dagen geleden trokken we naar de noordelijke kant van de Mont-Ventoux, voor de ontdekking van een magische plek: Brantes. Dit dorp ligt tegen de bergflank, gebouwd op de rotsen, en toornt uit boven de vallei die een bijzondere sfeer ademt. Wij genoten van de mystieke sfeer in Brantes

Begeleid door de Mont-Ventoux

Om naar Brantes te rijden, moet je eerst een ‘col’ over, je weet wel, zo van die typische bergwegen met lekker veel bochten. Wel, de col die wij nemen, de Col de Fontaube, is werkelijk een prachtige route! De Mont-Ventoux lijkt ons op onze weg te begeleiden en we stoppen af en toe om te genieten van het weidse uitzicht en de stilte. Een klein weggetje scherp naar links brengt ons op een baantje, van waar we plots voor ons Brantes zien opduiken. Prachtig is dit!

Mystieke sfeer in Brantes, in elk hoekje

In Brantes weet je werkelijk niet waar eerst kijken. Het ene hoekje na het andere dompelt je onder in die heerlijke Provençaalse, charmante sfeer. En toch is Brantes nét nog anders dan de vele andere dorpjes. Wat Brantes zo bijzonder maakt, is het ruwere karakter door de rotsen en bergen die je in de verte ziet liggen en de authenticiteit die in dit dorp zo goed bewaard is gebleven. En het klinkt misschien een beetje gek, maar doordat het bovenop een rots gebouwd is en neerkijkt over de vallei, voel het alsof deze plek een bepaalde status heeft, alsof het dorp als een leider over de vallei heerst en dus vraagt om gerespecteerd te worden. En dat doen we ook. We lopen stilletjes door de steegjes, zetten onze voeten voorzichtig neer op de oude kasseien en bewonderen elk hoekje, steegje, luikje en bloem. Want die zijn er hier in overvloed: bloemen! In alle geuren en kleuren, ongelofelijk mooi om te zien. Het zorgt ervoor dat het ruwere aspect getemperd wordt en geeft het tegelijkertijd iets romantisch, iets lieflijks.

Van homemade ice-tea tot pasta pesto

We genieten nog even op het mooiste terrasje van Brantes, in Café Suzette waar ze heerlijke siroopjes en homemade ice-tea hebben. We zien de eigenares naar het terras lopen met een heerlijke pasta pesto met kerstomaatjes en krijgen al zin om hier ook te eten. Maar we hebben afgesproken om te gaan lunchen in een dorpje wat verderop, Savoillan, dus we drinken onze glaasjes leeg en gaan terug naar de auto. Ook Savoillan is een absolute aanrader! Het waren goede vrienden, Gie en Mieke, die ons de tip gaven om te gaan eten in L’Auberge de Savoillans en zeker ook even de tijd te nemen om door het dorpje te wandelen. En het klopt helemaal wat ze zeiden: zo’n stille en afgelegen plek, maar zo mooi! En wat een lieve mensen in de Auberge, we voelen ons helemaal thuis.

Lavendel bovenop de berg

Na de lunch rijden we via de andere kant van de Col de Fontaube terug, waar we nog eens verrast worden door een bijzondere ontdekking. Bovenop de col staat plots een terrasje, met kleurrijke stoeltjes, dat uitkijkt over een weids lavendelveld. Helemaal overdonderd over deze bijzondere plek, waar we nog even binnengaan en lavendelhoning kopen en de vrouw ons honderduit vertelt over nog enkele mooie plekjes om eens naartoe te gaan.

Dit was zo’n mooie dag! Ik geniet nog steeds na!